Animacja przelotu planetoidy 2004 XP14 wykonana została w nocy z 5. na 6. lipca 2006 roku w Zielonej Górze. Zdjęcia wykonane zostały przez osoby: K. Maciesiak, G. Melikidze i B. Szymański przy użyciu teleskopu Meade LX200GPS o średnicy 35cm wyposażonego w detektor CCD ST-8XE oraz filtry LRGB. Animacja jest składanką jednastu 20-to sekundowych zdjęć w filtrze L. Planetoida w dniu wykonywania obserwacji miała jasność 13,5 magnitudo.

Planetoida 2004 XP14 została odkryta 10. grudnia 2004 roku przez automatyczny system teleskopowy programu LINEAR.

W dniu 3. lipca 2006 roku planetoida 2004 XP14 przeleciała w pobliżu Ziemi, w małej odległości: 0,002891 jednostki astronomicznej, co odpowiada 430 tysiącom kilometrów. Jej wielkość szacowana jest na 310-700 metrów, a podczas mijania Ziemi jej predkość wynosiła 17,5 km/s. W maksimum zbliżenia do naszj planety jej jasność osiągnęła około 12 magnitudo. Obecnie planetoida oddala się od nas, co skutkuje jej coraz mniejszą jasnością na nieboskłonie. Gdyby planetoida tej wielkości trafiła w Ziemię, krater miałby rozmiary średniej wielkości miasta (np. Zielonej Góry), a skutki jej uderzenia byłyby tragiczne i odczuwane na obszarze wielkości Europy.

5. lipca w Obserwatorium Astronomicznym Instytutu Astronomii UZ prowadzone były obserwacje przelotu planetoidy przez pracowników Instytutu Astronomii UZ: mgr inż. Krzysztofa Maciesiaka i mgr Giorgi Melikidze oraz przez członka PTMA - Bartosza Szymańskiego.

Bartosz Szymański, 08.07.2006

Zdjęcie supernowej SN2005cs w galaktyce M51 wykonane zostało w nocy z 3. na 4. lipca 2005 roku w Zielonej Górze. Zdjęcie wykonane zostało przez osoby: K. Maciesiak, G. Melikidze, M. Zub, B. Szymański oraz M. Marcinkowski przy użyciu teleskopu Meade LX200GPS o średnicy 35cm wyposażonego w detektor CCD ST-8XE oraz filtry LRGB. Zdjęcie jest składanką czterech 60-cio sekundowych zdjęć w filtrach LRGB.

W nocy z 27 na 28 czerwca 2005 roku Wolfgang Kloehr z Niemiec odkrył jasną supernową na swoich zdjęciach galaktyki M51. Supernowa ta znajdująca się w jednym z ramion spiralnych M51, otrzymała oznaczenie SN2005cs i w dniu odkrycia miała jasność około 14 magnitudo.

Jaką jasność osiągnie ta supernowa? Na razie nie wiadomo. Wiadomo natomiast to, że jest to supernowa II typu, co oznacza, że jej jasność absolutna powinna zawierać się w przedziale od około -16,8 do (czasami aż!) -21 magnitudo. Jeśli wykorzystamy informację o odległości do galaktyki M51, wynoszącą 37 000 000 lat śwetlnych, to obserwowana jasność w maksimum powinna wynieść 10 - 14 magnitudo (ze wzoru na moduł odległości). Dobrze znane amatorom astronomii stwierdzenie, że "supernowa w czasie wybuchu wyświeca tyle energii co cała galaktyka (inaczej mówiąc: jej jasność jest porównywalna z jasnością galaktyki)" sugeruje własnie, że supernowa ta powinna mieć jasność w maksimum w okolicach 10 magnitudo; galaktyka M51 ma jasność około 8,4 magnitudo.

Według pomiarów jasności supernowej z ostatnich kilku dni jej jasność rośnie. Jest więc szansa, że supernowa będzie dostępna do obserwacji dla miłośników astronomi. Potrzebna będzie jednak dobra lornetka lub mały teleskop. Może zdarzyć się też tak, że supernowa jest blisko swojego maksimum właśnie teraz i jej jasność nie osiągnie 10 magnitudo. Oznaczałoby to tyle, że albo bardzo duża ilość światła jest absorbowana czy rozpraszana w M51 lub sama supernowa nie jest w galaktyce M51, lecz w obiekcie znajdującym się około sześć razy dalej za M51 (co raczej jest mało prawdopodobne). Przypuszczalnie w czasie maksimum supernowa ta bedzie wyświecać czterysta - pięćset milionów razy więcej energii niż nasze Słońce, co raczej stawia ją w krańcu słabszych supernowych typu II.

Przebieg wydarzeń (zdjęcia i pomiary jasności supernowej) można śledzić na stronie: http://www.supernovae.net/snimages/.

Ten news pojawił się także na stronie: http://news.astronet.pl/.

Szymon Kozłowski, 04.07.2005

Podczas zaćmienia Księżyca 4 maja 2004 roku, korzystając z tego, że jest on w całkowitym cieniu Ziemi, postanowiłem zrobić trochę zdjęć ciemnego nieba. Tak naprawdę chciałem potestować nowe CCD Obserwatorium Astronomicznego w Zielonej Górze. Ku mojemu zdziwieniu następnego dnia przeglądając zrobione zdjęcia natknęłem się na coś dziwnego.

Na dwóch kolejnych zdjęciach zrobionych o godzinie 21:09:22 UT i 21:11:27 UT widać rozmyty obiekt przemieszczający się o około 40 minut kątowych na niebie. Do wykonania zdjęć CCD użyłem detektora firmy SBIG, typ ST-8XE z obiektywem od aparatu Zenit 2/58 (+ filtr L). Czasy naświetleń wynosiły po 5 sekund. Do tej pory nie ustaliłem co to za obiekt widoczny jest na zdjęciach? Wykluczyłem już m. in. samolot, satelity (?), ptaki, odblaski na soczewkach obiektywu. Czyżby jakieś niezauważone NEO (Near Earth Object) - obiekt przelatujący blisko Ziemii - przeleciało w pobliżu niezauważone? Dodam, że obiekt był 9 wielkości gwiazdowej.

Po wykluczeniu wszystkich możliwości pozostają tylko dwa obiekty, które do tego pasują: mała kometa lub planetoida. Jeżeli tak jest w istocie, to ciało to musiało przelecieć w odległości rzędu 500 000 km (trochę dalej niż Księżyc) i mieć średnicę około 100 m (w przypadku planetoidy).

Szymon Kozłowski, 06.05.2004