Jesteś tutaj

Tematy prac magisterskich i doktorskich

Prace Magisterski pod kierunkiem:
dr hab. Jarosław Kijak i dr Wojciech Lewandowski


1) Dryf subpulsów w pulsach pojedynczych pulsarów radiowych

2) Ropraszanie sygnału pulsarów radiowych w ośrodku międzygwiazdowym

Prace doktorskie pod kierunkiem:
dr hab. Jarosław Kijak i dr Wojciech Lewandowski


1) Modelowanie zjawiska rozpraszania promieniowania radiowego w Galaktyce.

Opis:

Gaz międzygwiazdowy w galaktyce Drogi Mlecznej jest przynajmniej częściowo
zjonizowany. Ta zjonizowana materia wpływa na promieniowanie radiowe
pochodzące od obiektów znajdujących się w Galaktyce i poza nią,
wprowadzając zjawisko rozpraszania fal radiowych. Efekt ten jest
szczególnie wdzięcznym obiektem badań w wypadku pulsarów, które przysyłają
nam bardzo krótkotrwałe impulsy promieniowania radiowego. Stworzenie
teoretycznych modeli tego zjawiska, które odpowiadały by rzeczywistemu
umiejscowieniu zjonizowanych obłoków w Galaktyce jest praktycznie
niewykonalne, jednakże można przeprowadzić modelowanie tego zjawiska za
pomocą metod numerycznych, w szczególności symulacji Monte-Carl. Przez
porównanie wyników symulacji z rzeczywistymi obserwacjami wiele dowiedzieć
się o ośrodku międzygwiazdowym a galaktyce Drogi Mlecznej.




 2) Badanie anomalii w widmach radiowych pulsarów za pomocą
interferometrycznych pomiarów strumienia energii.

Opis:
Dla większości pulsarów obserwowanych w zakresie radiowym ich widmo daje
się opisać prostą zależnością potęgową, w której ilość odbieranej energii
ostro spada wraz ze wzrostem częstości obserwacji (tzw. strome widmo, o
indeksie widmowym -1.8). Istnieją jednak wyjątki od tej reguły - pulsary,
które zamiast być silnymi źródłami na niskich częstościach obserwacyjnych
słabną. Nie jest znany powód tego "złamania" widma - nie wiemy czy jest
ono spowodowane przez mechanizm promieniowania pulsara, czy przez efekty
związane z propagacją fal radiowych; efekty działające w bliskim
sąsiedztwie pulsara (np. w pulsarowych mgławicach wiatrowych PWN), czy też
w ośrodku międzygwiazdowym. Aby rozstrzygnąć te wątpliwości potrzebnych
jest więcej pomiarów strumienia energii pulsarów na niskich częstościach
obserwacyjnych (poniżej 1 GHz). Ze względu na fakt, że dla tych "dziwnych"
pulsarów ilość energii spada zamiast rosnąć na niskich częstościach, oraz
z powodu bardzo silnego rozpraszania fal radiowych w tym zakresie
widmowym, pulsary te nie są dostępne do obserwacji standardowymi metodami.
Aby zmierzyć pochodzący od nich strumień energii trzeba sięgnąć do metod
interferometrycznych i mapowania tych obiektów za pomocą interferometrów
takich jak GMRT, LOFAR czy VLA.