Jesteś tutaj

Typy kamer CCD

Front-side illuminated CCD
są to grube detektory jak na CCD. Ich grubość to około 625 µm. Dlaczego dąży się do niezbyt grubych detektorów CCD? Istotne jest to dlatego, że światło zanim dotrze do złącza p-n może został odbite od elektrod polisilkonowych lub izolatora. W detektorach front-side illuminated światło ma do przejścia przez trzy kolejne warstwy chipa (na których w dużej części jest absorbowane i odbijane). Przekłada się to na niską wydajność kwantową, która w maksimum, czyli przy długości fali około 700 nm sięga około 40% (QE = 40%). Elektrody polisilikonowe uniemożliwiają zastosowania pokrycia antyrefleksyjnego. Chociaż te detektory CCD mają przewagę nad kliszą fotograficzną, to w rzeczywistości są rzadko używane. Słabo reagują one na kolor niebieski.

Dlaczego detektory te nazywamy front-side illuminated? Patrząc z kierunku padającego światła w kolejności mamy warstwy: elektrody polisilikonowe, izolator, póprzewodnik krzemowy typu n oraz póprzewodnik krzemowy typu p. Z definicji warstwy ułożone w tej kolejności tworzą detektor front-side illuminated.

Back-side illuminated CCD
są detektorami o bardzo małej grubości, to znaczy około 15 µm. Kolejność warstw jest dokładnie odwrotna niż w przypadku detektorów front-side illuminated, czyli patrząc z kierunku padającego światła są to: (zazwyczaj) poktycie antyodblaskowe, póprzewodnik krzemowy typu p, półprzewodnik krzemowy typu n, izolator i elektrody polisilikonowe. Wydajność kwantowa tych detektorów sięga 90% (QE = 90%) przy zastosowaniu pokrycia antyodblaskowego.