Jesteś tutaj

Supernowa SN2005cs w galaktyce M51

Zdjęcie supernowej SN2005cs w galaktyce M51 wykonane zostało w nocy z 3. na 4. lipca 2005 roku w Zielonej G orze. Zdjęcie wykonane zostało przez osoby: K. Maciesiak, G. Melikidze, M. Zub, B. Szymański oraz M. Marcinkowski przy użyciu teleskopu Meade LX200GPS o średnicy 35cm wyposażonego w detektor CCD ST-8XE oraz filtry LRGB. Zdjęcie jest składanka czterech 60-cio sekundowych zdjęć w filtrach LRGB.

W nocy z 27 na 28 czerwca 2005 roku Wolfgang Kloehr z Niemiec odkrył jasną supernową na swoich zdjęciach galaktyki M51. Supernowa ta znajdująca się w jednym z ramion spiralnych M51, otrzymała oznaczenie SN2005cs i w dniu odkrycia miała jasność około 14 magnitudo.

Jaką jasność osiągnie ta supernowa? Na razie nie wiadomo. Wiadomo natomiast to, że jest to supernowa II typu, co oznacza, że jej jasność absolutna powinna zawierać się w przedziale od około -16,8 do (czasami aż!) -21 magnitudo. Jeżli wykorzystamy informację o odległości do galaktyki M51, wynoszącą 37 000 000 lat śwetlnych, to obserwowana jasność w maksimum powinna wynieść 10 - 14 magnitudo (ze wzoru na moduł odlegści). Dobrze znane amatorom astronomii stwierdzenie, że "supernowa w czasie wybuchu wyświeca tyle energii co cała galaktyka (inaczej mówiąc: jej jasność jest porównywalna z jasnością galaktyki)" sugeruje właśnie, że supernowa ta powinna mieć jasność w maksimum w okolicach 10 magnitudo; galaktyka M51 ma jasność około 8,4 magnitudo..

Według pomiarów jasności supernowej z ostatnich kilku dni jej jasność rośnie. Jest więc szansa, że supernowa będzie dostępna do obserwacji dla miłośników astronomi. Potrzebna będzie jednak dobra lornetka lub mały teleskop. Może zdarzyć się też tak, że supernowa jest blisko swojego maksimum właśnie teraz i jej jasność nie osiągnie 10 magnitudo. Oznaczałoby to tyle, że albo bardzo duża ilość światła jest absorbowana czy rozpraszana w M51 lub sama supernowa nie jest w galaktyce M51, lecz w obiekcie znajdującym się około sześć razy dalej za M51 (co raczej jest mało prawdopodobne). Przypuszczalnie w czasie maksimum supernowa ta będzie wyświecał czterysta - pięćset milionów razy więcej energii niż nasze Słońce, co raczej stawia ją w krańcu słabszych supernowych typu II.